***هوالحق***

*** حركتي به سوي حقيقت ***

تا زماني كه به فردا اميدواري اقتـدار ازان توست.

آنچه كه كرم ابريشم آنرا پايان دنيا

مي پندارد، درنظر پروانه آغاز زندگيست.

                                                گــــــام اول

دنيا آنقدر وسيع است كه

براي همه مخلوقات جايي هست

به جاي آنكه جـاي كسي را بگيريد

تلاش كنيـد جاي واقعي خود را بيابيـد .

       (چارلي چاپلين)

                                               گــــــام دوم

برای پرش های بلنـد گاهی لازم است ،

چند گامی عقب رويم .

 (ارد بزرگ)

                                               گــــــام سوم

 ***به نام خدايي كه در اين نزديكي است ***

 هيچوقت شخصيت خودت رو براي كسي تشريح نكن.

چون كسي كه تو رو دوست داشته باشه بهش نيازي نداره،
و كسي كه ازت بدش بياد باور نمي كنه.

وقتي دائم ميگي گرفتارم، هيچ وقت آزاد نميشي.

وقتي دائم ميگي وقت ندارم،بعد هيچوقت زمان پيدا نمي كني.

وقتي دائم ميگي فردا انجامش ميدي، اونوقت فرداي تو هيچ وقت نمياد.

وقتي صبحا از خواب بيدار ميشيم، ما دوتا انتخاب داريم. برگرديم بخوابيم و رويا ببينيم،  يا بيدار شيم و روياهامون رو دنبال كنيم.

انتخاب با شماست...

ما كسايي كه به فكرمون هستن رو به گريه مي اندازيم.
ما گريه مي كنيم براي كسايي كه به فكرمون نيستن.
و ما به فكر كسايي هستيم كه هيچوقت برامون گريه نمي كنن.

اين حقيقت زندگيه. عجيبه ولي حقيقت داره. اگه اين رو بفهمي،

هيچوقت براي تغيير دير نيست.

 وقتي تو خوشي و شادي هستي عهد و پيمان نبند. وقتي ناراحتي جواب نده. وقتي عصباني هستي تصميم نگير. دوباره فكر كن..، عاقلانه رفتار كن.

زندگی، برگ بودن در مسیر باد نیست، امتحان ریشه هاست.!

ریشه هم هرگز اسیر باد نیست. زندگی چون پیچک است،

انتهایش میرسد پیشه خدا.

***هوالحق***

*** حركتي به سوي حقيقت***

                 روی هر پله ای که باشی

               خدا يک پله از تو بالاتر است

           نه به خاطر اين که خداست ...

              برای اين که دستت را بگيرد .

                                                      گام اول

              ناخدايي که نمی داند

                  مقصدش کجاست،

         هر بادی برايش باد مخالف است .

                                                     گام دوم

              در طوفان زندگي

                 با خدا بودن

           بهتر از ناخدا بودن است.

                                                    گام سوم

تقدیم به عزیزانی که نمی خواهند گوسفند باشند

چگونه محبوب معبود شویم؟

از دو راه: 1- عمل به فرامین او 2- دوست داشتن خلق.

1- عمل به فرامین و احکام او: در طول زندگی بایستی احکام و فرامین او را به جای آورد.

"اٌشو" راه رسیدن به حضور حق را در قالب حکایتی چنین می نگارد:

روزی عارف کبیری در خانه اش نشسته بود، پیرمردی از روستایی دور به دیدن او آمد و گفت:

"ای قدیس! چه گویم که به خدا برسم و محبوب او شوم؟!"

عارف نگاهی به او کرد و گفت: "خوش بگذران، با شادی ات خدا را نیایش کن!"

لحظاتی بعد مرد جوانی به حضور عارف رسید و گفت: "چه کنم تا به خدا برسم؟"

عارف گفت: "زیاد خوش گذرانی نکن!"

جوان تشکر کرد و رفت. یکی از شاگردانش که آن جا نشسته بود گفت: "استاد بالاخره معلوم نشد که باید خوش بگذرانیم یا نه!"

عارف گفت: "سیر و سلوک روحانی و رسیدن به حضور حق مانند بندبازی است که چوبی در دست دارد گاهی آن چوب را به طرف راست و گاهی به طرف چپ می برد تا تعادل خود را روی بند نگه دارد.

آن چوب را چوب تعادل گویند!"

به خاطر بسپار: تعادل و میانه روی یگانه راه حصول به خلوت حق می باشد!

"گوراناک" - شاعر ژرف اندیش- در این باره می سراید:

به قلب خویش بنگر
آنجا "او" سلطان تو، مسکن دارد.
به "او" و نه خویش عشق بورز!
همچون "او" اندیشه کن
خواست "او" را بخواه .....